الباب التاسع و التسعون في الحكمة ( [ قسمت اول از ] متن ) قال الصادق ( ع ) الحكمة ضياء المعرفة ، و ميزان ( ميراث ) التقوى ، و ثمرة الصدق ، و ما أنعم الله ( و لو قلت ما انعم الله ) على عبد ( على عبده ) بنعمة أعظم و أنعم و أرفع و اجزل و أبهى من الحكمة للقلب ( لقلت صادقا ) . قال الله تعالى * ( يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الأَلْبابِ . ) * أى لا يعلم ما أودعت و هيأت في الحكمة الا من استخلصته لنفسى و خصصته بها . [ ( ترجمه ) ] باب نود و نهم در حكمت حضرت صادق ( ع ) فرمود : حكمت روشنايى و جلوهء معرفت ، و ميزان و ميراث تقوى ، و ميوهء راستى و درستى مىباشد . و پروردگار متعال به بنده اى احسان و انعام نفرموده است به چيزى كه بزرگتر و روشنتر و بهتر و بالاتر و ارزشمندتر باشد از نعمتى كه در دل انسان پديدار مىشود . خداوند متعال مىفرمايد : مىدهد حكمت را به هر كسى كه مىخواهد ، و كسى كه به او حكمت داده شد ، البته خير فراوانى او را عطا شده است ، و به